Od czasu do czasu powraca jak bumerang dyskusja co zrobić z monetami jednogroszowymi, których
koszt produkcji wynosi około pięć razy więcej niż jest nominalnie warta (teraz pewnie więcej bo miedź jest rekordowo droga). Ogólnie do końca 2010 roku nie było za bardzo wyjścia, trzeba było je produkować by spełnić wymogi naniesione przez ustawę o denominacji. Teraz jednak nie ma żadnej przeszkody w sensie prawnym by wycofać z obiegu jedno- i dwu- groszówki.
Na początek przedstawię moje doświadzczenia z kraju w którym nie ma monet o najniższych nominałach, a tym krajem jest Finalndia, która nie bije własnych monet 1 i 2 eurocentów. Jak więc wygląda życie w takim kraju?
Normalnie:)
